Farby fasadowe

Elewacja budynku, stanowiąc najbardziej zewnętrzną, wykończeniową warstwę, musi spełniać dwie podstawowe funkcje. Po pierwsze do jej zadań należy ochrona ścian przed zamoknięciem oraz niekorzystnym wpływem czynników środowiskowych. Drugą, niemniej ważną funkcją jest walor reprezentacyjny, jaki przyświecać powinien wyborowi materiałów, którymi pokryta zostanie fasada naszego budynku. W związku z powyższym wybór dobrej farby fasadowej musi być dobrze przemyślany. Produkt, na który się zdecydujemy powinien łączyć w sobie wiele aspektów, od dekoracyjnych przez zabezpieczające. Musi być dopasowany nie tylko do podłoża, na jakie zostanie naniesiony, ale także do warunków atmosferycznych, które panują na obszarze, gdzie znajduje się budynek. Dobór odpowiedniej farby nie należy więc do najprostszych. Do wykończenia najlepiej użyć też farb wyspecjalizowanych w określonych funkcjach. Aby dokonać trafnej decyzji trzeba jednak przede wszystkim zapoznać się z podstawowymi rodzajami i właściwościami odróżniającymi farby fasadowej.

Farby fasadowe różnicuje się głównie ze względu na rodzaj zawartego w nich spoiwa, które stanowi podstawowy składnik farb. Najogólniej typy farb fasadowych podzielić można na organiczne, wybierane najczęściej i nieorganiczne. Najpowszechniejszym typem w pierwszej grupie produktów są farby akrylowe, polecane zwłaszcza do odnawiania starych elewacji. Spoiwem są w ich przypadku syntetyczne polimery akrylowe. Do zalet farb tego typu zalicza się małą podatność na zabrudzenia oraz niską nasiąkliwość. Można je stosować na mineralne i organiczne podłoża, unikać należy natomiast krycia powierzchni wapiennych i silikatowych. Powłoka pokryta farbą akrylową należy do elastycznych i odporna jest na szorowanie. Do wad produktów tego rodzaju trzeba zaliczyć podatność na elektryzowanie się, co powoduje zakurzenie powierzchni. Są one również podatne na zarastanie glonami. Do farb o wyjątkowej odporności na wodę deszczową i jednoczesnej paro przepuszczalności należą substancje silikonowe. Ich mikroporowata struktura pozwala na pełną przepuszczalność pary wodnej przez warstwę farby, dzięki czemu nie dochodzi do niekorzystnego dla budynku wilgotnienia ścian. Farby te są również odporne na działanie promieni UV oraz na zmiany temperatur. Kolejną ich zaletą jest odporność na zabrudzenia i kurz. Do wad zaliczyć można jednak małą odporność na szorowanie. Produktem, który łączy zalety przedstawionych powyżej dwóch rodzajów farb organicznych są farby akrylowo-silikonowe, charakteryzujące się dużą przepuszczalnością pary wodnej, możliwością samooczyszczania oraz odpornością na szorowanie.

Do wyborów mniej popularnych w przypadku pokrywania fasad należą rodzaje farb nieorganicznych. W tej grupie znajdują się farby silikatowe, bardzo odporne na wilgoć i bardzo trwałe, mało podatne na niekorzystne działanie warunków atmosferycznych oraz na zarastanie glonami. Są odporne na zabrudzenia, jednak nie można nimi pokrywać powierzchni organicznych, wykończonych tynkiem akrylowym albo silikonowym. Są to substancje żrące, dlatego podczas prac należy zabezpieczyć oczy i ręce. Do odnowy zabytkowych budowli i domów z wykończeniem w postaci tynku wapiennego stosuje się farby wapienne. Tworzą one powłokę o wyjątkowo dużej paroprzepuszczalności i odporności na pleśń. Jednak są to także farby wyjątkowo chłonące wodę. Posiadają również ubogą paletę kolorystyczną. Trzeci produkt w grupie farb mineralnych to farby cementowe o dużej paroprzepuszczalności, ale także dużej nasiąkliwości. Farby te są wprawdzie nieco trwalsze od wapiennych, jednak również podatne na zabrudzenia.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>