Styropian i elewacja z tynku mineralnego

Głównym argumentem przemawiającym za przeprowadzeniem docieplenia budynków, zwłaszcza tych powstałych przed 1990 rokiem, jest poprawa warunków izolacji termicznej, a tym samym wyeliminowanie strat ciepła, jakie w sezonie grzewczym mogą być przyczyną znacznych obciążeń finansowych. W przypadku tego typu budynków koszt inwestycyjny związany z dociepleniem ścian zewnętrznych zwróci się relatywnie szybko. Jednak podjęcie prac termomodernizacyjnych może być związane także z chęcią odnowienia elewacji. W obu przypadkach do ocieplenia ścian zewnętrznych mamy do wyboru dwa popularne materiały izolacyjne: wełnę mineralną oraz styropian. Mimo iż oba posiadają zbliżone parametry w zakresie przewodności cieplnej, a więc w podobnym stopniu chronią przed utratą ciepła, to należy pamiętać, że istnieją technologie ociepleń i powierzchnie na których nie jest wskazana dowolność zastosowanego materiału.

Jedną z metod docieplenia budynku, w której najpopularniejszym materiałem pozostaje styropian jest bezspoinowy system dociepleń (BSO), zwany popularnie metodą lekką-mokrą. Wiedzieć trzeba, że metoda ta należy do wyjątkowo wrażliwych na błędy wykonawcze, których skutki mogą być odczuwalne podczas eksploatacji budynku. Dlatego też po pierwsze prace konieczne trzeba zaplanować w czasie dobrych warunków atmosferycznych. Silny wiatr, deszcz, ujemna temperatura należą do podstawowych przeszkód, których nie należy bagatelizować.

Przed montażem płyt styropianowych do warstwy konstrukcyjnej wymagane jest jej odkurzenie, wyrównanie ewentualnych nierówności, ponieważ styropian nie należy do materiałów zbyt plastycznych i do instalacji wymaga płaskich powierzchni. Dobrze przed rozpoczęciem ocieplenia zmyć warstwę elewacji wodą pod ciśnieniem. Nie bez znaczenia jest wybór płyt styropianowych. W tym przypadku najlepiej sprawdzi się odmiana EPS 70-040 Fasada, sezonowana co najmniej dwa miesiące od daty produkcji, co przyczyni się do odparowania, powstałych w procesie produkcji materiału, cząsteczek wody. Zakup odmiany z frezowanymi krawędziami zapobiegnie powstaniu szczelin na złączach, co pozostaje często nieestetycznym defektem, widocznym po nałożeniu tynków. Montaż płyt styropianowych rozpoczynamy od nałożenia zaprawy klejowej, pociągając go ciągłym pasem przy krawędziach oraz co najwyżej w sześciu miejscach w środku. Większa liczba placów kleju spowoduje osłabienie zdolności styropianu do izolacji akustycznej. Do tak nałożonej zaprawy klejowej mocujemy dopiero siatkę zbrojącą. W celach wzmocnienia przyczepności dobrym rozwiązaniem będzie dodatkowe mechaniczne zamocowanie kotwami z talerzykami dociskowymi. Powierzchnię izolacyjną, przed nałożeniem na nią tynku, pokryć należy preparatem do gruntowania.

Kolejnym etapem wykończenia jest tynkowanie. Bardzo ważną rolę odgrywa dobór właściwego tynku, od którego zależeć może efektywność termoizolacji elewacji. Wraz z pojawieniem się metody BSO na rynku pojawiły się cienkowarstwowe tynki zewnętrzne do elewacji. Ich różnorodność pozwala na dobór odpowiedniej dla siebie kolorystyki oraz, w zależności od narzędzia zastosowanego do nałożenia tynku, faktury. Biorąc pod uwagę odmienne, zawarte w tynkach spoiwa, wybierać możemy pomiędzy różnymi ich rodzajami. Wysoką trwałością i odpornością na deszcz, ale jednocześnie przepuszczalnością pary wodnej, co zapobiega kumulowaniu się wilgoci w ścianie, charakteryzują się tynki mineralne, w których spoiwem jest cement. Oprócz wymienionych wyżej parametrów tego typu materiału, do cech charakterystycznych zalicza się także odporność na zabrudzenia i trwałość, która za sprawą procesów chemicznych zachodzących w substancjach zawartych w tynkach mineralnych, wraz z upływem czasu nie maleje, ale wzrasta. Tynki mineralne mają jednak również wady. W tym aspekcie wspomnieć trzeba o ich stosunkowo ubogiej palecie kolorystycznej, w porównaniu choćby z szerszymi możliwościami, jakie oferuje wybór tynków przykładowo akrylowych. Ze względu na konieczność zarabiania zaprawy tynkarskiej wzrasta koszt robocizny. Istotną sprawą jest także zużycie zarobionej zaprawy mineralnej w ciągu 1-5 godzin, ponieważ po upływie tego czasu tynk nie będzie nadawał się do nałożenia.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>