Inne wpisy z tej kategorii

    Wełna mineralna

    Wełna mineralna, będąc dobrym izolatorem stosowana bywa jako materiał doskonały przy ocieplaniu budynków. Do parametrów pożądanych w tym zakresie, a które wełna mineralna spełnia należą między innymi: ognioodporność, stabilność kształtu i wymiaru, izolacja akustyczna i przede wszystkim wodoodporność oraz paroprzepuszczalność. Ostatnie z wymienionych sprawiają, że wełna mineralna aplikowana na ściany zewnętrzne budynków nie dopuszczając do przesiąkania wody do wewnątrz murów pozwala jednocześnie na dobrą cyrkulację powietrza. Zanim jednak podejmiemy decyzję o zakupie odpowiedniej maty lub płyty z wełny mineralnej do izolacji wybranej przestrzeni należy dokładnie zapoznać się ze specyfiką i rodzajami wełny, ponieważ produkt ten ma dwie zasadnicze odmiany i sprzedawany bywa w różnych formach. W zależności od planowanego miejsca, które ma zostać poddane pracom termoizolacyjnym dobrać trzeba produkt najbardziej odpowiedni. Dobry wybór oznacza także zakup produktu o odpowiedniej grubości dostosowanej w taki sposób, aby przegroda mogła uzyskać wymaganą izolacyjność cieplną.

    Dwa podstawowe rodzaje wełny to wełna szklana oraz kamienna. Na rynku obie dostępne są w podobnych formach, czyli w postaci płyt, bardziej sprężystych mat, granulatu oraz otulin do rur. Oba produkty są niepalne, posiadają podobny współczynnik przewodnictwa ciepła, są paroprzepuszczalne i wodoodporne. Na czym polega zatem zasadnicza różnica pomiędzy wełnami? Są to produkty zróżnicowane ze względu na rodzaj włókna, technologię produkcji, rodzaj spoiwa i sposób ułożenia włókien. Budulcem wełny skalnej jest bazalt, a szklanej piasek kwarcowy i stłuczka szklana, które poddane procesowi wytapiania w temperaturach przekraczających 1000°C przechodzą w fazę rozwłókniania, dając w efekcie włókna. Te, zlepiane lepiszczami termotopliwymi – w przypadku wełny kamiennej oraz żywicami fenolowo-formaldehydowymi – w wełnie szklanej, formowane są w maty lub płyty, w których układ włókien w wełni e szklanej jest równoległy do powierzchni, a w wełnie skalnej układ ten jest rozproszony. Podstawowa różnica we właściwościach materiałów, wynikająca z procesu produkcyjnego jest taka, że inna jest wytrzymałość wełny na ściskanie. Większą odporność w tym zakresie posiada wełna skalna.

    Z powyższego względu wełna kamienna jest szczególnie polecana do wykonania izolacji w tych miejscach, które szczególnie bywają narażone na obciążenia oraz odkształcenia. Jej duża odporność na ściskanie powoduje, że bywa ona materiałem stosowanym do ocieplania stropów, ale także ścian dwuwarstwowych budynku, wykonanych metodą BSO, tzw. lekką-mokrą. Wełnę szklaną również można stosować zarówno do izolacji poddasza, jak i ścian, ale koniecznie trzeba zwrócić uwagę, czy nie są tam wymagane parametry wyższej odporności na ściskanie. Wełnę szklaną stosować można do izolacji ścian trójwarstwowych. Z tego względu, że jest materiałem bardziej plastycznym niż wełna szklana, lepiej dopasowuje się do nierównych powierzchni stanowiąc dla nich lepszą ochronę.

    Dobierając odpowiednią formę trzeba zwrócić uwagę na odpowiednią gęstość i twardość płyt mineralnych. Pod tynki stosować należy płyty najtwardsze, natomiast w przypadku poddaszy i ścian wewnątrz budynku dobrze sprawdzą się produkty bardziej lekkie. Po otwarciu płyt i rolek, które bywają zabezpieczone folią należy chronić je przed działaniem wody. Mimo iż same włókna wełny są wodoodporne, to cząsteczki wody mogą wniknąć pomiędzy wiązania włókien. Wbudowanie tak przesiąkniętej wełny wodą, która stanowi dobry przewodnik ciepła, spowoduje utratę właściwości izolacyjnych wełny. Zamiast chronić przed przepływem ciepła będzie ona ten proces ułatwiać.

    Dodaj komentarz

    Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

    Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>